Księgozbiór

Biblioteka gromadzi wydawnictwa ogólnoinformacyjne (encyklopedie, słowniki, opracowania syntetyczne i szczegółowe dotyczące turystyki i krajoznawstwa, monografie krajoznawcze poszczególnych regionów Polski, informatory, katalogi i przewodniki po poszczególnych regionach kraju i świata, podręczniki akademickie, wydawnictwa kartograficzne i antykwaryczne, czasopisma turystyczne i krajoznawcze, zbiory specjalne: kartografię, rękopisy, widokówki, dokumenty życia społecznego, multimedia.

Na podkreślenie zasługuje nie tylko różnorodność gromadzonych dokumentów, ale również fakt, że najstarszy druk pochodzi z roku 1499 (inkunabuł),  najstarszy starodruk znajdujący się w zasobach bibliotecznych został wydany w XVI wieku, a liczny zbiór książek i czasopism pochodzi z XIX wieku, stanowiąc niepowtarzalny w skali kraju prawie kompletny zbiór piśmiennictwa „opisującego kraj”. Ten księgozbiór, w bibliotekarstwie zaliczany do zbiorów specjalnych, wymaga szczególnego traktowania, odpowiednich warunków przechowywania i specjalnego opracowania (podobnie jak dokumenty życia społecznego i multimedia). Każdy rodzaj zbiorów rejestrowany jest w odrębnych księgach inwentarzowych i wykazywany w katalogach kartkowych i komputerowych.

Na koniec 2020 roku zbiory wynoszą ok. 60 425 jednostek bibliotecznych, składających się na księgozbiór wyspecjalizowany w turystyce i krajoznawstwie.

Zakupy piśmiennictwa do zbiorów bibliotecznych są finansowywane ze środków Zarządu Głownego PTTK, natomiast dary pochodzą od osób fizycznych, instytucji, wydawnictw (Wydawnictwo PTTK „Kraj” i Oficyna Wydawnicza „Rewasz”), redakcji czasopism turystycznych oraz z wymiany międzybibliotecznej.