Categories: General
      Date: mar 11, 2015
     Title: Antarktyda i okolice


Centralna Biblioteka PTTK i Stołeczny Klub Tatrzański

zapraszają na wystawę fotograficzną

Anny Dubrawskiej-Skalskiej

Antarktyda i okolice


Wernisaż wystawy odbędzie się 12 marca 2015 r. o godzinie 17.30

w Sali Wystawowej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego

Warszawa, ul. Senatorska 11 (I piętro)




ANNA DUBRAWSKA SKALSKA 

Jest dziennikarką, podróżniczką, żeglarką, narciarką, miłośniczką zwierząt, szczególnie koni (wiele godzin w siodle), pingwinów i kotów (zwłaszcza czarnych).

„Fotografią zainteresowałam się stosunkowo późno, kilkanaście lat temu i im więcej poświęcam jej czasu, tym bardziej staje się ona moją pasją i łagodzi trochę smutek przemijania.

Na Antarktydę wybrałam się w grudniu 2014 r. W czasie tamtejszego lata. Po Arktyce, zwłaszcza Alasce i Kanadzie Północnej, było to moje marzenie. Bardzo chciałam zobaczyć też twarzą w twarz pingwiny.

Gdyby dziś ktoś zapytał mnie czy bardziej urzekły mnie okolice Bieguna Północnego, czy Południowego odpowiedziałabym: nie wiem. Im dłużej żyję, tym bardziej dociera do mnie wspaniałość całego świata. Nawet biorąc pod uwagę jego ciemne strony."

 

ANTARKTYDA I OKOLICE

Antarktyda – to jedyny kontynent na którym nie ma żadnego państwa i jedyny pokryty w całości lodem i śniegiem.

Jej status regulowany jest przez tzw. Traktat Antarktyczny (podpisany przez 12 państw 1 grudnia 1959 r. w Waszyngtonie; wszedł w życie 25 czerwca 1961 r. na 30 lat i w 1991 r. został przedłużony  na kolejne 50 lat),  który zamroził roszczenia terytorialne. A mają je m. in.: Argentyna, Australia, Chile, Francja, Nowa Zelandia, Norwegia i Wielka Brytania.

Zabrania on działań o charakterze militarnym. Nie wolno w tym rejonie wydobywać bogactw naturalnych, przeprowadzać prób atomowych i zanieczyszczać środowiska. Badania naukowe mają być efektem współpracy, a ich wyniki dostępne dla wszystkich.

Maksymalna wysokość Antarktydy: prawie 4900 m. n. p. m. Powierzchnia: ok. 14 mln km kw. Niedawno pod jej powierzchnią odkryto złoża m.in. węgla kamiennego, rudy żelaza, miedzi, złota, srebra i ołowiu. Ale, zgodnie z traktatem, ich wydobywanie nie jest dozwolone.

I jeszcze ciekawostka. Okolice bieguna południowego są znacznie zimniejsze niż północnego. Najniższa temperatura  zanotowana w środku kontynentu to minus 93,2 C. Przyczyna: wielkie powierzchnie pokrywy lodowej, odbijające promienie słoneczne i suchość powietrza.

W powietrzu wisi ewentualność wstrzymania na Antarktydzie działalności turystycznej. Co ostatecznie zwycięży – troska o płynące z „ lodowej” turystyki zyski czy o ochronę przyrody w tym względnie najczyściejszym jeszcze rejonie świata – zobaczymy.

Spotykamy pierwszych przedstawicieli tutejszej fauny: dryfujące na krach pingwiny i nurkujące w pobliżu burt wieloryby. Flory w tym królestwie lodu i skał prawie  nie ma. Kilka gatunków glonów, porostów i mchów spotkać można na skrawkach lądu wolnych od pokrywy lodowej.

Najliczniejszą grupą ptaków są pingwiny. Znamy ich 17 gatunków. Największe, cesarskie, osiągają półtora metra wysokości i ważą do 40 kg. Trochę mniejsze, królewskie, mają żółtą plamę na szyi. Wszystkie doskonale ruszają się w wodzie, natomiast na lądzie są zabawnie nieporadne.

Ludzi na tym kontynencie jest jeszcze mniej niż zwierząt. Stałych mieszkańców nie ma zupełnie. Tylko pracownicy 37 stacji naukowych: m.in. amerykańskiej, chilijskiej, nowozelandzkiej, rosyjskiej i polskiej im. Arctowskiego. I, póki co, bardzo niewielu turystów.  Takich jak my.

 

Wystawa będzie czynna do 25 kwietnia 2015 r. od poniedziałku do piątku w godz. 9.00-18.00